William and Jane Phinney House

The William and Jane Phinney House is a historic house at 555 Phinney’s Lane in the Centerville area of Barnstable, Massachusetts. Built c. 1730, it is the oldest surviving house in the village

Fútbol Club Barcelona Home NEYMAR JR 11 Jerseys

Fútbol Club Barcelona Home NEYMAR JR 11 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, and has an early surviving example of a bowed roof electric shavers canada, a distinctive regional variation on the Cape style house. The house was listed on the National Register of Historic Places in 1987.

The William and Jane Phinney House stands in the northern part of the village of Centerville, on the north side of Phinney’s Lane at its junction with Richard’s Lane. It is a 1-1/2 story wood frame structure, with a bowed gable roof, central chimney, and clapboarded exterior. It has a symmetrical five-bay facade, with a center entrance that has a four-light transom window above. Structural timbers are exposed in its interior, which also retains other original 18th-century features. The only major alterations have been the addition of electricity and plumbing.

By local tradition, the oldest portion of this building is a “half Cape” (three bays wide) built about 1730. It was probably built by William Phinney, its first owner, in a part of Centerville that was one of the earliest areas to be settled by European colonists. It is significant as an early example of a bowed roof, a notable regional variant often associated with carpenters experienced in the shipbuilding trade.

Toby Gard

Toby Gard (Chelmsford, 1972) è un autore di videogiochi britannico.

Toby Gard è stato inizialmente impiegato alla Core Design, la società che ha sviluppato il popolare Tomb Raider stainless steel thermos flask, dove concepì l’idea di Tomb Raider e di disegnare il personaggio guida, Lara Croft. Lasciò la Core Design, durante lo sviluppo di Tomb Raider II, perché era contrario al marketing del sex appeal di Lara Croft water bottle rack, e si sentì di non avere più molto controllo creativo sul gioco come aveva originalmente.

Più tardi Toby Gard sviluppò il videogioco Galleon, uno studio di videogiochi che lui e il suo co-sviluppatore Paul Douglas fondarono nell’aprile 1997.

Dopo aver finito Galleon nel 2004, Gard fu ingaggiato dalla Eidos per lavorare con la Crystal Dinamics su Tomb Raider: Legend. Il suo ruolo per Legend era limitato a quello di consulente, piuttosto che ad un designer di videogiochi goalie uniforms for soccer. Per il seguente gioco nella serie Tomb Raider: Anniversary, gli fu dato il ruolo di capo disegnatore electric shavers canada. Contribuì anche al commento di audio che ha accompagnato Anniversary. Divenne poi direttore di Tomb Raider: Underworld, e fu accreditato insieme a Eric Lindstrom per la storia.

Altri progetti

Maniakalny glina

Maniakalny glina (org. Maniac Cop) – amerykański horror film kryminalny z 1988 roku w reż. Williama Lustiga.

Na terenie Nowego Jorku dochodzi do serii brutalnych zabójstw. Morderca działa w policyjnym mundurze, obdarzony jest wyjątkową siłą fizyczną i jak się wkrótce okazuje kule się go nie imają. Ofiarą zabójcy pada w końcu żona jednego z policjantów Jacka Forresta, która krótko przed tym przyłapał go w łóżku z jego koleżanką-policjantką Theresą. Forrest zostaje aresztowany jako główny podejrzany. Jednak prowadzący śledztwo detektyw McCrae podejrzewa, że zabójca to były policjant Cordell, onegdaj niesłusznie oskarżony i skazany przez skorumpowanych polityków burmistrza. W więzieniu pada on ofiarą krwawej zemsty współwięźniów, którzy ciężko go ranią exercises for soccer goalies. Chcący go ratować przed dalszą dintojrą więzienny lekarz wystawia mu fałszywy akt zgonu. Zanim detektywy McCrae zdąży aresztować podejrzanego sam pada jego ofiarą. Forrest i Theresa, którym podczas ataku maniaka na posterunek udaje się zbiec, próbują dopaść sprawcę stainless steel sports bottle. Udaje się im to jednak tylko połowicznie – uciekający nadbrzeżem policyjną furgonetką Cordell nabija się w pewnym momencie samochodem na fragment masztu żaglówki i wpada wraz z pojazdem do wody. Zdaje się, że nie mógł wyjść z tego cało. Jednak po wydobyciu wraku wozu na powierzchnię okazuje się, że kabina kierowcy jest pusta, a pod pomostem powoli wynurza się z wody nie zauważona przez nikogo dłoń…

i inni.

Film w momencie swojej premiery nie spotkał się z uznaniem krytyków. Zarzucano mu „kiepską grę aktorów electric shavers canada, sztywne dialogi i ogólną stereotypowość” what is the best way to tenderize a steak. Jednak po latach, z okazji premiery na DVD w 2006 roku, film określono jako „jeden z najlepszych, kultowych i zapomnianych horrowów klasy „B” lat 80.”.

Obraz doczekał się dwóch kontynuacji: w roku 1990 (Maniakalny glina 2) i 1993 (Maniakalny glina 3).