Pensionado’s

Pensionado’s is een roman van het schrijversduo met de naam Liza van Sambeek. Ze beschrijven het jaar waarin drie oude jeugdvrienden van de medische faculteit hun pensioengerechtigde leeftijd halen en aan die veranderingen hun eigen invulling geven. De vijf hoofdrolspelers vertellen om beurten de elf hoofdstukken, waarbij Vera drie keer aan de beurt komt en belast is met het eerste en laatste hoofdstuk.

De vijf hoofdpersonen zijn:

Het boek begint met het relaas van Vera die klaagt over de abrupte thuiskomst van haar man Rob, die alles beter weet. Haar krant is zijn krant geworden en er zijn meer van dit soort ergernissen. Hun verblijf in haar zomerhuis aan de Catalaanse kust in Sa Riera lijkt een welkome afwisseling te gaan geven. Dit temeer omdat de vrienden van haar man ook komen, Boudewijn en Wouter. Laatstgenoemde neemt zijn nieuwe vriendin Fleur mee.

Maar in Spanje blijkt dat de drie boezemvrienden van weleer anders tegen de laatste periode van hun leven aankijken. Rob voelt zich uitgeschakeld onder de terreur van de verplichte bètablokker na zijn hartinfarct how to tenderize steak fast, die zijn potentie lamlegt. Wouter beseft dat het leeftijdsverschil met Fleur spoedig te groot zal blijken te zijn en hij mist bovendien zijn kinderen en kleinkinderen. Boudewijn is als enige nog vol goede moed en in een goede conditie small reusable water bottles. De laatste jaren heeft hij zich tot zijn opluchting verzoend met zijn enige erfgenaam en zoon, die net zo geslaagd zakenman als hijzelf is geworden. Maar in zijn vriendenkring slaat de dood ook al onbarmhartig toe. Vera zit vol met onvrede over haar Rob, die thuis de lakens wil uitdelen en heeft zorgen om haar overspelige zoon en alleenstaande dochter met kinderwens. Fleur ten slotte beseft met haar komst naar het vakantiehuis dat ze in een bejaardenclub is terechtgekomen, waar ze onvoldoende binding mee heeft.

De veranderde omgeving en de vele alcohol geeft de vriendengroep de gelegenheid elkaar keihard de waarheid te zeggen, waar echter niemand iets mee op lijkt te schieten. Terug in Nederland gaan Wouter en Fleur snel uit elkaar, hetgeen voor beiden grote financiële problemen oplevert. Wouter verzoent zich wel met zijn kinderen waterproof handbags. Rob en Vera gaan in therapie maar blijven elkaar beoorlogen. Alleen Boudewijn is ondanks het plotseling overlijden van zijn vriend en buurman Henk erg tevreden met zijn hervonden zoon. Daar waar de internist en huisarts geldzorgen hebben, heeft Boudewijn geld in overvloed. Aan het eind van het verhaal vraagt hij zijn vrienden Kwik en Kwek met hem op zijn kosten een tijdje de wereld in te trekken als jongens onder elkaar. Vera geeft haar zegen.

Ramón Xaudaró y Fábregas

Ramón Xaudaró y Fàbregas, a veces llamado Chaudaró y Fábregas (Calaf, provincia de Barcelona, 1802 – Barcelona 7on7 football jerseys, 10 de julio de 1837), político, periodista, abogado y revolucionario liberal español, llamado a veces “el Marat barcelonés”.

Hacendado y al parecer abogado, en 1826 se casó en Barcelona con Teresa Rovira y Eroles, de la que tendrá cinco hijos how to tenderize steak fast, y emigró a Francia, donde fue encarcelado por motivos políticos; recobró la libertad con la Revolución de 1830 y en ese año se integró en una Junta Patriótica de los Pirineos Orientales de orientación torrijista instalada en Perpiñán y formada además por el coronel José Grases, Isidro Conill, Juan Carreras y José Escluz y Gómez; dos años después publicó en francés Bases d’une constitution politique ou principes fondamentaux d’un systhème républicain (Limoges, 1832), traducidas en castellano (Barcelona, 1868) con el título Bases de una Constitución política o principios fundamentales de un sistema republicano metal lime squeezer; se trata del esbozo de una constitución republicana federativa para España de cariz ideológicamente moderado. Fundó en Barcelona El Catalán (1 de octubre de 1834), que también redactó desde mediados de 1835, defendiendo el radicalismo; se relacionó por entonces con los primeras figuras del republicanismo catalán y español (Abdón Terradas, Narciso Monturiol, Francisco Pi y Margall, Pascual Madoz) y sufrió una orden de detención en septiembre de 1835, aunque hasta 1836 no fue detenido y desterrado a Canarias por el gobierno moderado de Francisco Javier Istúriz del 15 de mayo al 14 de agosto de 1836, acusado de haber participado en las matanzas de la Ciudadela, en Barcelona, donde capitaneó al parecer el famoso batallón de La Brusa; de ahí fue llevado al Castillo del Morro en La Habana (Cuba), donde estuvo desde el 5 al 25 de abril de 1836, fecha en que se le permitió regresar a España. Llegó a La Coruña el 4 de junio y fue de nuevo encerrado en el castillo de San Antón; el 30 obtuvo la libertad condicional. A su regreso a Cataluña divulgó su famosa proclama La Bandera, de hondo matiz republicano, secesionista y revolucionario (preconizaba la revolución total, el asesinato de los ricos y de los aristócratas y la independencia catalana y animaba a proclamar la República), firmada por una entidad what is a natural meat tenderizer, quizá carbonaria o masónica, autodenominada Hermanos de la Gran Unión. Instalado en Madrid, entre octubre y diciembre de 1836 publicó allí El Corsario. Periódico político, literario y mercantil dedicado especialmente a defender los derechos e intereses del pueblo. Por una nota del 26 de octubre es posible saber que lo redactaban íntegramente Ramón Xaudaró y el castellano Máximo Andrés de Herreros. Al volver en ese año la antigua Constitución de 1812 se le permitió volver a Barcelona, publicando antes Manifiesto de las injustas vejaciones sufridas (Madrid, 1836). En Barcelona creó y dirigió la sociedad secreta Derechos del Hombre, paralela a los Vengadores de Alibaud, dirigida a su vez por Rafael Degollada. Eugenio de Aviraneta y Tomás Bertrán y Soler, ignorantes de su deportación, le acusaron de ser agente del enemigo, confidente de Manuel Llauder etcétera y a comienzos de 1837 tuvo que refugiarse en Valencia, aunque se integró en la junta de oficiales de la milicia nacional que dirigía el alzamiento republicano de Barcelona del 4 de mayo de 1837. Los moderados hicieron correr la especie de que era un agente carlista y fue hecho prisionero, condenado a muerte el 9 de julio y ejecutado. Póstuma apareció su traducción del italiano de Las noches romanas en el sepulcro de los Scipiones (Barcelona, 1837).

Länderübersicht Steckertypen, Netzspannungen und -frequenzen

Dies ist eine Länderübersicht der Netzsteckertypen, Netzspannungen und -frequenzen latest football shirts, die für den Anschluss in der untersten Ebene der Niederspannungsnetze (umgangssprachlich auch Lichtnetz) von Elektrogeräten und Leuchten verwendet werden. In allen Ländern wird Wechselstrom zur Stromversorgung eingesetzt.

Bis in die 1960er Jahre waren für die Versorgungsspannung Toleranzen von (−20…+10) % üblich. Bei teilweise widersprüchlichen Angaben wie beispielsweise von 220 Volt mit (−20…+10) %, 230 Volt mit ±10 % und 240 Volt mit (−10…+5) % handelt es sich daher um die gleiche Nennspannung, für die die Lieferanten jedoch unterschiedliche Toleranzen garantieren.

Die verwendeten Buchstaben entsprechen nicht einer Normungsbezeichnung. Die unten aufgeführten Typen A–L wurden in einer Veröffentlichung des US-Handelsministeriums willkürlich vergeben und werden seitdem weltweit bei Vergleichen genutzt bottled water bottles, so auch von der IEC, welches die Auflistung noch um die Typen M und N ergänzte:

Stecker-Typ A
(NEMA 1-15, 2-polig)

Stecker-Typ B
(NEMA 5-15, 3-polig)

Stecker-Typ C (CEE 7/16)
„Eurostecker“

Stecker-Typ C (CEE 7/17)
„Konturenstecker“

Stecker-Typ D
(BS 546, 5 A)

Stecker-Typ E
(CEE 7/5)

Stecker-Typ F (CEE 7/4)
„Schukostecker“

Stecker-Typ E+F (CEE 7/7)

Stecker-Typ G (BS 1363)
„Commonwealth-Stecker“

Stecker-Typ H
(SI-32)

Stecker-Typ I
(AS 3112)

Stecker-Typ J
(SEV&nbsp how to tenderize steak fast;1011)

Stecker-Typ K
(DS 60884-2-D1)

Stecker-Typ L
(CEI 23-50)

Stecker-Typ M
(BS 546, 15-A)

Stecker-Typ N
(IEC 60906-1)

Die meisten Einträge in der nachfolgenden Liste betreffen unabhängige Staaten. Es gibt jedoch einige Gebiete, in denen die Dinge anders gehandhabt werden als in den jeweiligen Mutterländern, z. B. Hongkong. Sie sind dann separat aufgeführt.

Für die meisten Nutzer im touristischen Umfeld ist diese Spalte rein informativ. Es kennzeichnet die Option, durch unterschiedliche Verschaltungen verschieden hohe Spannungen anbieten zu können. Dabei wird meistens unter dem niedrigen Wert die für Kleinverbraucher übliche Netzspannung verstanden. In der Tabelle bedeuten dabei die Abkürzungen:

IEC 60320 C13/14 Kalt­geräte­stecker bis 10 A

IEC 60320 C19 Kalt­geräte­stecker bis 16 A

sowjetischer Stecker (1987, Oberseite)

sowjetischer Stecker (1987, Unterseite)

Cyril Bos

Cyril Bos (ur. 26 września 1972 w Mont-Saint-Aignan) – francuski kolarz torowy custom softball uniforms, trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Pierwszy sukces w karierze Cyril Bos osiągnął w 1993 roku, kiedy zdobył brązowy medal mistrzostw kraju w wyścigu punktowym. Osiągnięcie to powtórzył także dwa lata później, a w 1996 roku był drugi. W 1996 roku wystartował również na mistrzostwach świata w Manchesterze, gdzie wspólnie z Francisem Moreau, Jean-Michelem Moninem i Philippe’em Ermenaultem zdobył srebrny medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie. Na rozgrywanych w 1999 roku mistrzostwach świata w Berlinie razem z Ermenaultem, Moreau i Jérôme’em Neuville’em w tej konkurencji ponownie był drugi. W tym samym składzie Francuzi zajęli czwarte miejsce na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku how to tenderize steak fast, przegrywając walkę o brąz z Brytyjczykami. W drużynowym wyścigu na dochodzenie Bos zdobył ponadto brązowy medal na mistrzostwach świata w Manchesterze w 2000 roku razem z Damienem Pommereau, Philippe’em Gaumontem i Jérôme’em Neuville’em leak free water bottle.