Gabriel Correa

Carlos Gabriel Correa Viana (ur. 13 stycznia 1968) – piłkarz urugwajski, pomocnik. Wzrost 177 cm, waga 70 kg.

Correa rozpoczął grę w piłkę w 1982 roku w klubie River Plate Montevideo. W 1988 przeniósł się do klubu Peñarol Montevideo, którego barwy reprezentował podczas turnieju Copa América 1989, gdzie Urugwaj zdobył tytuł wicemistrza Ameryki Południowej bag cell phone. Correa zagrał w 3 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią i Chile oraz w drugiej połowie wszystkich meczów finałowych z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.

Jako piłkarz klubu Peñarol wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Correa zagrał tylko w jednym meczu – z Hiszpanią vintage football tops.

Po mistrzostwach przeniósł się do Hiszpanii, gdzie przez 3 lata grał w klubie Real Murcia. W 1993 przeszedł do klubu Real Valladolid, a w 1995 do klubu CP Mérida how to use tenderizer. Na koniec kariery w 1998 został graczem klubu Sevilla.

Od 1 listopada 1988 do 13 czerwca 1990 Correa rozegrał w reprezentacji Urugwaju 19 meczów i zdobył 2 bramki.

1 Álvez • 2 Gutiérrez • 3 de León • 4 Herrera • 5 Perdomo • 6 Domínguez • 7 Alzamendi • 8 Ostolaza • 9 Francescoli • 10 Paz • 11 Sosa • 12 E.Pereira • 13 Revélez • 14 Saldaña • 15 Correa16 Bengoechea • 17 Martínez • 18 Aguilera • 19 Fonseca • 20 R.Pereira • 21 Castro • 22 Zeoli • trener: Tabárez

Панамериканские игры 1987

Панамерианские игры 1987 года — мультиспортивное соревнование ello glass water bottle, проводившееся 8—23 августа 1987 года в США в городе Индианаполис how to use tenderizer. В играх приняло участие 4360 спортсменов. Они соревновались в 297 дисциплинах в 30 видах спорта shop baseball jersey. США во второй раз принимает Панамериканские игры. Впревые соревнования прошли здесь в 1959 году в Чикаго.

Соревнования проводились в 30 дисциплинах.

Список участвующих национальных олимпийских комитетов, в скобках указано количество спортсменов:

 Количество медалей США и Канады в разных источниках отличается.

Академическая гребля * Баскетбол * Бейсбол * Бокс * Борьба * Боулинг * Велоспорт * Водное поло * Волейбол * Гандбол * Гребля на каноэ * Дзюдо * Конный спорт * Лёгкая атлетика * Настольный теннис * Парусный спорт * Плавание * Прыжки в воду * Синхронное плавание * Современное пятиборье * Софтбол * Спидскейтинг * Спортивная гимнастика * Стрельба * Стрельба из лука * Теннис * Тхэквондо * Тяжёлая атлетика * Фехтование * Футбол * Хоккей на траве

Sally Long

Sally Long (December 5 football practice uniforms, 1901 – August 12, 1987) was a dancer and motion picture actress from Kansas City, Missouri. She graduated from Eden Hall in Philadelphia, Pennsylvania in 1921.

Florenz Ziegfeld insured Long for $100,000 against the possibility of her falling in love or marrying when she danced for his Ziegfeld Follies in the early 1920s. After performing with the Follies, Long appeared in the New York City comedy production of Scandals. Her rising popularity secured her a role in the cast of Kid Boots. Composer Milton Ager said Long was his inspiration for the song, I Wonder What’s Become of Sally.

Long’s first film experience came when Jesse Lasky secured fourteen of the prettiest women for parts in his The Dressmaker from Paris (1925). Produced by Famous Players, Long’s character was noticed on the screen by filmmaker D.W. Griffith. Soon she appeared in a motion picture with Leatrice Joy.

Rudolph Valentino picked Long to play the leading feminine role in The Hooded Falcon. However her contract with Valentino expired before the film was made. Valentino changed his mind about the movie he wished to make. He decided to do a motion picture which called for a blond feminine lead.

Long opted to sign with A. H. Sebastian, Hollywood producer and executive head of Sebastian-Belasco Productions. Her first part with Sebastian was in Fifth Avenue (1926) how to use tenderizer, playing a Greenwich Village girl. She next starred with Buck Jones in a Pathe Pictures production of the comedy, The Fighting Buckaroo (1926).

She was selected as one of the WAMPAS Baby Stars of 1926 along with Joan Crawford, Fay Wray, Mary Brian, Joyce Compton, and eight others. In 1927 she appeared in the serial King of the Jungle with Elmo Lincoln. Long’s final screen appearances came in Cock o’ the Walk (1930) and Traffic Tangle (1930). She studied voice beginning in 1932 with director Mitchell Leisen.

Long married Leo Bovette Tuey in Kansas City in 1916, when she was fifteen years old. The couple had two children. Long divorced Tuey in December 1926. Long explained that she kept her marriage to Tuey a secret because it might have inhibited her career advancement.

She resided for a time with her mother in a large Spanish home at 628 Rodeo Drive in Beverly Hills, California. In August 1926 she moved to a cozier home in the Mexican Village a few blocks away, at 251 Crescent Drive.

Sally Long died in Newport Beach, California in 1987, aged 85.