Saint-Louis (regio)

Saint-Louis is een regio in het noorden van Senegal reusable water bottle brands. De hoofdstad is het gelijknamige Saint-Louis. De regio heeft een oppervlakte van 19.044 km² en had tijdens de laatste volkstelling van 2002 688.767 inwoners.

De regio strekt zich uit van de Atlantische Oceaan in het westen glass water bottle 1 litre, langs de rivier de Sénégal op de grens met Mauritanië, tot aan de grens met de regio Matam zo’n 300 km naar het oosten. Ten zuiden ligt de regio Louga. Naast de hoofdstad zijn andere relatief grote plaatsen; Dagana, Podor en Richard Toll.

De regio ligt op de grens van een steppe een woestijnklimaat. In het westen, in de delta van de Sénégal, ligt het nationaal park Djoudj, een vogelreservaat wat sinds 1981 op de Werelderfgoedlijst staat.

De rivier de Sénégal zorgt ervoor dat de regio voor een deel relatief vruchtbaar is. Lac de Guiers is een groot bekend zoetwatermeer kids football t shirts, ten zuiden van Richard Toll. Dit meer is een belangrijke zoetwaterbron voor Dakar, dat met ondergrondse buizen wordt aangevoerd.

Dakar · Diourbel · Fatick · Kaffrine · Kaolack · Kédougou · Kolda · Louga · Matam · Saint-Louis · Sédhiou · Tambacounda · Thiès · Ziguinchor

Irsee Abbey

Irsee Abbey, also the Imperial Abbey of Irsee (German: Reichsabtei Irsee), was a Benedictine abbey located at Irsee near Kaufbeuren in Bavaria water in bpa free bottles. The self-ruling imperial abbey was secularized in the course of the German mediatization of 1802–1803 and its territory annexed to Bavaria. The buildings of the former abbey now house a conference and training centre for Bavarian Swabia.

According to tradition, the monastery, dedicated to the Virgin Mary, was founded in 1182 by Margrave Heinrich von Ursin-Ronsberg, to house a community that had grown up around a local hermit. The monastery was first established at the long-abandoned Burg Ursin, the margrave’s ancestral castle, where St. Stephen Church’s cemetery is now located. A few years later, the monks headed by their first abbot Cuomo, decided to build a new monastery in the valley below where water was more readily available. The original name Ursin or Ursinium was eventually changed to Irsee.

The small abbey’s community averaged 6 monks during its first century of existence, but this number was reduced to a single monk at one time during the troubled 14th century when Irsee came close to collapse due to poor harvest, famine, war and excessive expenses by pleasure-loving abbots. It was saved only by the intervention in 1373 of Anna von Ellerbach, the second founder, sister of the Bishop of Augsburg, and her appointee, abbot Conrad III, known for his extreme frugality. Prosperity was restored within 20 years and during the late Middle Ages fabric defuzzer, Irsee Abbey had become one of the major abbeys in the diocese of Augsburg.

The abbey was nearly obliterated during the German Peasants’ War and again during the Thirty Years’ War. It was ravaged no less than five times by Swedish troops and then devastated by Imperial Croat troops and French troops. Its library as well as its archives were destroyed. For many years the monastery was so destitute that it could not accommodate even half a dozen monks. The abbey was finally able to put itself back on a stable footing in the later 17th century.

Irsee recuperated quickly but in 1662 the powerful prince-abbot of Kempten purchased the right of advocacy (German: Vogteirechte), which limited the autonomy of the abbey. In 1694, following the election of the energetic Romanus Köpfle as the new abbot in 1692, Irsee succeeded in obtaining the status of an Imperial abbey, which it will keep until it was dissolved in 1802.

As an imperial abbey Irsee enjoyed Imperial immediacy. While its small territory covered 118 square kilometers and 22 villages and hamlets, its abbot ruled over 3200 to 4200 subjects. The abbot had seat and voice on the Bench of the Swabian prelates at the Imperial Diet. In case of a declared war, the abbot was required by the Swabian Circle to supply a contingent of one officer and 61 infantrymen.

In 1699 the dilapidated church tower collapsed and damaged the choir of the old Romanesque church built in 1194, which prompted Abbot Romanus to undertake the revamping of the church and monastery buildings. The construction project was greatly expanded by its successor, abbot Willibald Grindl and the monastery buildings were completely rebuilt. The plans have been attributed to Magnus Remy, an Irsee monk, who also created many of the paintings in the church. During the long rule of Abbot Bernard Beck (1731-1765), Irsee became a center of intellectual and scientific life in Swabia and beyond. Irsee’s natural history collection with its instruments of mathematics and physics were famous.

The abbey celebrated the 600th anniversary of its foundation in 1782 but its prosperity soon came to a brutal end in the aftermath of the French Revolution and Napoleonic campaigns. War refugees seek refuge and accommodation in the abbey, which also suffered heavily from military marches, billeting and heavy war contributions. Finally, in the course of the German mediatisation of 1802-1803, Irsee, like all the other Imperial abbeys, lost its independence and was dissolved. On 3 September 1802, soldiers of the Electorate of Bavaria launched a “provisional military occupation” of Irsee and in 1803 the territory of the former abbey, including the villages of Irsee, Romatsried, Eggenthal, Baisweil, Lauchdorf reusable water bottle brands, Ingenried, Schlingen, Ketterschwang, Rieden, Pforzen, Leinau and Mauerstetten, was absorbed into the Electorate, as were its 3221 inhabitants water proof phone. The monastery’s inventory was auctioned off. In 1833, the greater part of the library was moved to Metten Abbey.

For many years the Bavarian authorities found no use for the former monastery complex. After 1849, the buildings served as an asylum and hospital for the mentally ill. Between 1939 and 1945 more than 2,000 patients, both adults and children, were transported by the then regime from Irsee and Kaufbeuren to death camps.

In 1972 the hospital was wound up. The local authority of the district of Schwaben began the restoration of the buildings in 1974, which opened as the Schwäbische Tagungs- und Bildungszentrum Kloster Irsee (“Kloster Irsee Swabian Conference and Training Centre”) in 1984.

Irsee Abbey

Aerial overview

Nave

Main altar

Decorations in front of the Main altar

Statue of Saint Roch

Decoration on the vault

Frescos on the vault

Pulpit in the shape of a ship

Decorations on the pulpit

Decorations on the sounding board above the pulpit

Carved side of church bench

Coordinates:

Jacopo Sadoleto

Jacopo Sadoleto , eller Giacomo Sadoleto (født 12. juli 1477 Modena i Italia, død 18

Colombia 2016 Home TORRES 20 Jerseys

Colombia 2016 Home TORRES 20 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. oktober 1547 i Roma) var en av Den katolske kirkes kardinaler.

Han fikk en humanistisk dannelse ved universitetet i Ferrara, der han studerte filosofi, poesi, gresk og latin), og deretter studerte han jus i Roma. En av hans hovedinteresser var arkeologi.

Han ble kannik ved kirken S. Lorenzo in Damaso i Roma i 1503, og deltok under de arkeologiske utgravninger som ble fremmet av paven for å få frem det antikke Romas storhet. I 1513 ble han og den fremtidige kardinal Pietro Bembo sekretærer til pave Leo X; han beholdt dette vervet til 1527 med unntak av det korte pontifikatet under Hadrian VI. I kraft av denne stillingen kom han i befatning med folk som Desiderius Erasmus, Martin Luther, Philipp Melanchthon, kong Henrik VIII av England, Thomas More og Johannes Reuchlin.

I 1517 ble han valgt til biskop av Carpentras i Frankrike battery operated toothpaste dispenser. Han ønsket å bosette seg der, men paven holdt ham tilbake i Roma fordi han hadde behov for hans tjenester der. Mewn straks Leo X døde dro han til Carpentras.

Pave Klemens VII kalte ham imidlertid til Roma for å bli sekretær på nytt, men denne gangen stilde Sadoleto som betingelse at han skulle få vende tilbake til sitt bispedømme etter tre år. Dermed var han ute av Roma under “Sacco di Roma” i 1527.

I 1535 kalte pave Paul III ham på nytt til Roma, og sørget for at Carpentras fikk en ny biskop reusable water bottle brands. Han ble kreert til kardinal 22. desember 1536 av pave Paul III.

I 1538 ble han utnevnt til en kardinalskommisjon som hadde til oppgave å forberede et reformkonsil latest football jersey. De øvrige i kommisjonen var kardinalene Giovanni Domenico de Cupis, Lorenzo Campeggio, Giacomo Simoneta, Gasparo Contarini, Gian Pietro Carafa, Girolamo Ghinucci, Alessandro Cesarini og Reginald Pole.

· · · · · · · ·

Gordon Forster

Gordon Alexander Forster (April 30, 1884 – July 23, 1964) was a provincial politician from Alberta best running phone holder, Canada. He served as a member of the Legislative Assembly of Alberta from 1921 to 1935 sitting with the United Farmers caucus in government.

Forster ran for a seat to the Alberta Legislature in the 1921 Alberta general election as a United Farmers candidate in the electoral district of Hand Hills. He defeated incumbent Robert Eaton in a two way race with one of the biggest margins of victory polled in the election.

Forster ran for re-nomination at a party convention held on June 5, 1926 in Hanna, Alberta. He defeated three other candidates to run for the United Farmers. He ran for a second term in office in the 1926 Alberta general election. His popular vote was almost cut in half, but he still held his seat easily defeating two other candidates.

Forster ran for a third term in office in the 1930 Alberta general election. He would survive a two way race hanging on to his seat in a close contest over Independent candidate J reusable water bottle brands.L. Newman.

Forster retired from provincial office at dissolution of the Assembly in 1935 and died in 1964 water bottle holder running.

Kitte Wagner

Kitte Wagner (født 1968) er uddannet i kommunikation og dramaturgi fra Roskilde Universitetscenter. Hun blev i 1996 ansat på Betty Nansen Teatret, hvor hun ud over at være instruktør Peter Langdal og direktør Henrik Hartmans højre hånd, fungerede som manuskriptudvikler på en lang række forestillinger, blandt andre Grækerne, Jeff Koons, Projekt De andres Tanker og Når vi døde vågner reusable water bottle brands. Senest[Hvornår?] har hun i samarbejde med blandt andet Jonatan Spang udviklet SKRAKO-forestillingerne Gynt og Købmanden samt Jonatan Spangs soloshow Damer.

Den 1. juli 2007 tiltrådte hun som direktør for Nørrebros Teater, sammen med Jonatan Spang, hvor de ville udvikle det moderne, underholdende teater med særlig fokus på stand-up goalie gloves, komedie og musikteater. Pr. 1. juli 2009 overtog hun ledelsen alene, samtidig med at det gamle Rialto Teatret fungerede som en anneksscene for Nørrebro Teater under navnet Frederiksbergscenen.

Kitte Wagner stoppede i 2014 som direktør for Nørrebro Teater, for i stedet at fortsætte sin ledelseskarriere inden for den sociale fond Askovfonden.

Den 7. juni 2016 vedtog bestyrelsen at hun fra den 1. oktober 2016 skal arbejde som ny administrerende direktør og kunstnerisk leder for Malmö Stadsteater.

August Schmekel

August Schmekel (* 29. Oktober 1857 in Jastrow; † 20. Juni 1934 in Greifswald) war ein deutscher Altphilologe und Philosophiehistoriker.

Schmekel promovierte 1885 an der Universität Greifswald mit einer Arbeit über Ovid. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff schrieb kurz darauf an Theodor Mommsen: „Vermutlich wird sich in einigen Tagen ein verwachsener schüchterner fast blinder hungriger Mensch Dir vorstellen, der sich auf mich beruft. Er ist in Greifswald mein Schüler gewesen. A. S. hat dort nach meinem Fortgang sehr gut promoviert … Aber er ist nicht im Schuldienst anzustellen, wegen der Augen und der Persönlichkeit. … Unbegreiflicher Weise raten ihm Leute zur Habilitation für alte Philosophie.“ 1893 habilitierte sich Schmekel schließlich in Berlin. Auf Empfehlung von Wilamowitz forcierte Friedrich Althoff 1898 die Versetzung Schmekels an die Universität Greifswald, wo Schmekel als Extraordinarius den emeritierten Franz Susemihl ersetzen sollte. Nach dem Protest der Greifswalder philosophischen Fakultät wurde Schmekel 1899 als persönlicher Extraordinarius für Philosophie und Philologie an die Universität Greifswald versetzt; zu Susemihls Nachfolger wurde als Extraordinarius Alfred Körte berufen. Schmekel verbrachte seine gesamte weitere Laufbahn in Greifswald, wo er 1906 zum beamteten außerordentlichen Professor ernannt wurde und 1921 zum persönlichen Ordinarius. 1927 wurde er emeritiert.

Sein 1892 in erster Auflage erschienenes Buch Die Philosophie der mittleren Stoa in ihrem geschichtlichen Zusammenhange ist bis heute das „Standardwerk“ zur Philosophie der mittleren Stoa. 1914 veröffentlichte er eine Monographie über Isidor von Sevilla, postum erschien der Band Forschungen zur Philosophie des Hellenismus (1938).

Erster Lehrstuhl: Christian Wilhelm Ahlwardt (1817–1830) | Georg Ludwig Walch (1830–1838) | Rudolf Heinrich Klausen (1838–1840) | Otto Jahn (1842–1847) | Ludwig von Urlichs (1847–1855) | Martin Hertz (1855–1862) | Hermann Usener (1863–1866) | Franz Bücheler (1866–1870) | Wilhelm Studemund (1870–1872) | Adolph Kießling (1872–1889) | Friedrich Marx (1889–1893) | Eduard Norden (1893–1899) | Wilhelm Kroll (1899–1906)&nbsp reusable water bottle brands;| Carl Hosius (1906–1913) | Ernst Lommatzsch (1913–1922) | Günther Jachmann (1922) | Kurt Latte (1923–1926) | Franz Dornseiff (1926–1948) | Jürgen Kroymann (1954–1955) | Dietrich Ebener (1957–1967) | Martin Hose (1994–1997) | Michael Weißenberger (1999–2013)

Zweiter Lehrstuhl: Georg Friedrich Schömann (1827–1879) | Rudolf Schöll (1873–1874) | Eduard Hiller (1874–1876) | Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (1876–1883) | Georg Kaibel (1883–1886) | Ernst Maass (1886–1895) | Alfred Gercke (1896–1909) | Hermann Schöne (1909–1916) | Johannes Mewaldt (1916–1923) | Konrat Ziegler (1923–1933) | Franz Egermann (1934–1942) | Gregor Vogt-Spira (1994–2006)

Dritter Lehrstuhl (Extraordinariat, 1863–1898 Ordinariat): Franz Susemihl (1856–1898) | Alfred Körte (1899–1903) | Ludwig Radermacher (1903–1906) | Ernst Bickel (1906–1909) | Johannes Mewaldt (1909–1914) | Georg Thiele (1914–1917)&nbsp New Balance Kids;| Kurt Witte (1917–1920) | August Schmekel (1921–1927)

Fleur Agema

Marie-Fleur (Fleur) Agema (Purmerend, 16 september 1976) is een Nederlandse politica. Namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) maakt ze sinds de Tweede Kamerverkiezingen 2006 deel uit van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Ze werd op 30 november 2006 beëdigd. Agema was tot haar zwangerschapsverlof vicefractievoorzitter. Ze regelt de dagelijkse politiek binnen de fractie. Tevens is ze woordvoerder ouderenzorg, gehandicaptenzorg en jeugdzorg. Agema stond bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006, 2010 en 2012 op de tweede plek van de kandidatenlijst van de PVV en was medeonderhandelaar naast Geert Wilders in het begrotingsoverleg van het kabinet-Rutte I in 2012.

Fleur Agema groeide op in het horecabedrijf van haar ouders. Naast haar studie was ze bedrijfsleider van een horecabedrijf en gaf ze zeilles.

Agema studeerde architectuur aan achtereenvolgens de Kunstacademie, de Academie van Bouwkunst en de MaHKU/Open University. Ze exposeerde onder meer in het Museon, de Grote Kerk en het Gemeentehuis in Den Haag, de oude Philipsfabriek en CraftDesign. Ze had een eigen stand op de meubelvakbeurs van 1999. In 2004 haalde ze haar masterdegree (Master of Arts) met een ontwerp voor een gevangenis en een masterthesis over detentie. Ze werkte van 1999 tot 2003 op een architectenbureau.

Op 20 maart 2003 werd ze voor de Lijst Pim Fortuyn in de Provinciale Staten van de provincie Noord-Holland gekozen. In 2004 ging ze als onafhankelijke Groep Agema verder. Ze kaartte veelvuldig het in haar ogen te ruime subsidiebeleid aan. Onderzoeksjournalist Peter Siebelt schreef er het boek Sinistra over.

In 2006 sloot Agema zich aan bij de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders en kwam ze op een tweede plaats op de kandidatenlijst van de nieuwe partij voor de Tweede Kamerverkiezingen van dat jaar. Agema nam op 14 maart 2007 afscheid van de Provinciale Staten. Commissaris van de Koningin Harry Borghouts zei in zijn afscheidswoord dat het begrip ‘subsidies’ in de provincie nooit meer los gezien zou worden van haar strijd voor een goede verantwoording van de besteding van gemeenschapsgeld reusable water bottle brands.

Agema staat bekend om haar strijd tegen de vele excessen in de ouderenzorg zoals pyjamadagen, 24-uursluiers best drink bottle for toddlers, ondervoeding, uitdroging en doorligwonden. Ze kaartte het in haar ogen onterechte verschil tussen rechten van gevangenen en bewoners van zorginstellingen aan. De laatste groep heeft geen rechten, gevangenen wel, volgens haar. De wet Baz, die deze rechten zou regelen, werd na de val van het kabinet-Rutte I met steun van het CDA en de VVD niet meer behandeld.

Tijdens Balkenende IV voerde ze de meeste debatten in de Tweede Kamer van alle vrouwelijke leden (UvA). Van alle leden voerde ze de meeste spoeddebatten, stond in de top van de meeste schriftelijke en mondelinge vragen, en diende 182 moties in. In 2009 diende ze een initiatiefwetsvoorstel in om, in de strijd tegen loverboys, de prostitutieleeftijd te verhogen van 18 naar 21 jaar. Het kabinet-Rutte I nam dit initiatief over.

In 2010 nam ze deel aan de werkgroep zorg voor het hoofdstuk ouderenzorg in het gedoog- en regeerakkoord van het kabinet-Rutte I. De PVV regelde 852 miljoen euro voor de bestrijding van ouderenmishandeling, de Inspectie voor de Gezondheidszorg en voor 12.000 extra handen aan het bed. De zogenoemde ‘Agemagelden’. Later kwam daar het in het basispakket houden van de rollator en andere loophulpmiddelen bij Glass Water Bottle 12 oz. In 2012 gingen de eerste 28 zorginstellingen op initiatief van de PVV regelarm en regelvrij werken.

In het voorjaar van 2012 was Agema medeonderhandelaar naast Geert Wilders in het overleg met premier Rutte en vicepremier Verhagen over de begroting voor 2013, het zogeheten Catshuisoverleg. Op 21 april klapte het overleg. Daags erna viel het kabinet-Rutte I.

Van 13 januari 2015 tot 5 mei 2015 was Agema met zwangerschapsverlof. Zij werd als Kamerlid vervangen door Karen Gerbrands.

Agema lijdt aan de zenuwaandoening multiple sclerose. Zij heeft een relatie met oud-Tweede Kamerlid Léon de Jong en samen hebben ze dochter Ziva Wies.

In 2011 won Agema de prijs Engel van het Jaar van de ChristenUnie-jongerenorganisatie PerspectieF vanwege haar inzet voor het ongeboren leven en het ter sprake brengen van het terugdringen van het aantal abortussen.

Fleur Agema · Harm Beertema · Martin Bosma · Teun van Dijck · Sietse Fritsma · Machiel de Graaf · Dion Graus · Lilian Helder · Reinette Klever · Barry Madlener · Raymond de Roon · Geert Wilders