Зориковка (Луганская область)

Украина

Луганская

Меловский

Зориковский

49°24′18″ с. ш. 39°50′45″ в phone bag waterproof. д.

1780

6,46 км²

86 м

украинский, русский

824 человека (2001)

127,55 чел./км²

UTC+2, летом UTC+3

+380 6465

92523

BB, НВ / 13

4422882201

Зориковка (укр. Зориківка) — село в Меловском районе Луганской области Украины, административный центр Зориковского сельского совета.

После провозглашения независимости Украины село оказалось на границе с Россией, здесь был оборудован пограничный переход, который находится в зоне ответственности Луганского пограничного отряда Восточного регионального управления ГПСУ.

Население по переписи 2001 года составляло 824 человека.

18 февраля 2015 года по распоряжению Кабинета министров Украины пограничный переход был закрыт.

92523 Луганська обл., Міловський р-н, с.Зориківка, вул.Совєтська thermos vacuum insulated 24 ounce stainless steel hydration bottle,37  (укр.)

Потенца (провинция)

Поте́нца (итал. provincia di Potenza, неап thermos straw bottle. Pruvincia ‘e Putenza, местн. provìngë dë Pùtenzë) — провинция в Италии, в регионе Базиликата. В этой провинции проживает порядка 390 тысяч человек.

Небольшой западный участок провинции омывается Тирренским морем best college football uniforms 2014. На западе провинция Потенца граничит с Кампанией (провинции Салерно и Авеллино), на севере с Апулией (провинции Фоджа

Argentina Home GAITAN 20 Jerseys

Argentina Home GAITAN 20 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Барлетта-Андрия-Трани и Бари) team football jerseys wholesale, на востоке с провинцией Матера и на юге с Калабрией (провинция Козенца).

Площадь 6 548 км², население 384 483 (2007). В состав провинции входят 100 коммун (см. Коммуны провинции Потенца).

Крупнейшие коммуны (февраль 2007):

В 272 году до н. э. провинция была подчинена римской армией. Новые правители переименовали Базиликату в Луканию.

В XI веке территория стала частью герцогства Апулия, управлявшегося в то время норманнами, а с XIII века — частью Неаполитанского королевства. В действительности в Потенце правили местные военачальники. В 1861 году провинция была включена с другими территориями в новое Итальянское королевство.

Абриола | Авильяно | Альбано-ди-Лукания | Анци | Арменто | Ателла | Ачеренца | Бальвано | Банци | Бараджано | Бариле | Белла | Бриенца | Бриндизи-Монтанья | Вальо-Базиликата | Веноза | Виджанелло | Виджано | Вьетри-ди-Потенца | Галликкьо | Грументо-Нова | Гуардия-Пертикара | Дженцано-ди-Лукания | Джинестра | Кальвелло | Кальвера | Кампомаджоре | Канчеллара | Карбоне | Кастеллуччо-Инфериоре | Кастеллуччо-Супериоре | Кастельгранде | Кастельмедзано | Кастельсарачено | Кастронуово-ди-Сант-Андреа | Черсозимо | Корлето-Пертикара | Кьяромонте | Лавелло | Лагонегро | Латронико | Лауренцана | Лаурия | Маратеа | Марсиковетере | Марсико-Нуово | Маскито | Мельфи | Миссанелло | Молитерно | Монтемилоне | Монтемурро | Муро-Лукано | Немоли | Ноэполи | Оппидо-Лучано | Палаццо-Сан-Джервазио | Патерно | Пескопагано | Пиньола | Пичерно | Потенца | Пьетрагалла | Пьетрапертоза | Раполла | Рапоне | Ривелло | Рионеро-ин-Вультуре | Рипакандида | Рокканова | Ротонда | Руво-дель-Монте | Руоти | Савоя-ди-Лукания | Сан-Кирико-Нуово | Сан-Кирико-Рапаро | Сан-Константино-Альбанезе | Сан-Мартино-д’Агри | Сан-Паоло-Альбанезе | Сан-Северино-Лукано | Сант-Анджело-Ле-Фратте | Сант-Арканджело | Сан-Феле | Саркони | Сассо-ди-Кастальда | Сатриано-ди-Лукания | Сенизе | Спинозо | Теана | Терранова-ди-Поллино | Тито | Тольве | Трамутола | Треккина | Тривиньо | Фарделла | Фильяно | Форенца | Франкавилла-ин-Синни | Эпископия

Rolpe Dordże

IV Gjalła Karmapa, Rolpe Dordże (tyb.: རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་, Wylie: rol pa’i rdo rje) (1340 – 1383) – wysoko zrealizowany nauczyciel buddyzmu tybetańskiego, czwarta inkarnacja Karmapy, duchowy przywódca tybetańskiej szkoły Karma Kagyu.

Urodził się w prowincji Kongpo, w centralnym Tybecie. Tuż po urodzinach usiadł i wyrecytował mantrę Buddy Kochające Oczy. Matka, zatrwożona z powodu tego dziwnego zjawiska, uspokoiła się po pomyślnym śnie, w którym śniła, że zbudowała most nad rzeką. Nieco później sam Rolpe Dordże oświadczył, że jest Karmapą.

Dzięki wskazówkom odnośnie miejsca przyszłych narodzin pozostawionym przez III Karmapę Randziung Dordże został wcześnie odnaleziony i już jako dziecko rozpoczął naukę w klasztorze Tsurphu. W wieku sześciu lat złożył ślubowanie bodhisattwy przed Tokden Gon Gyalwa, pod którego opieką studiował i praktykował. Otrzymał również nauki dotyczące Tantrajany i świeckiego stylu życia best reusable glass water bottle.

Jeszcze przed ukończeniem dwunastego roku życia podczas podróży do centralnego Tybetu spotkał swego ucznia z poprzedniej inkarnacji, dzierżawcę linii przekazu Gjalła Jungton Dordże Pal. Przekonał go o swej autentyczności, ponieważ pamiętał różne anegdoty ze swojego życia jako III Karmapa. To przekonało Gyalwa Yungtona, że chłopiec był prawdziwą inkarnacją jego nauczyciela. Rolpe Dordże powiedział mu, że w tym życiu Gyalwa Yungton będzie jego nauczycielem i prosił go, by przekazał mu wszystkie nauki Kagyu.

W 1359 roku Rolpe Dordże udał się do Chin na zaproszenie cesarza Togon Temüra, patrona III Karmapy, i pozostał tam aż do roku 1363, będąc czczonym i wpływowym nauczycielem. W tym czasie dynastia mongolska chyliła się ku upadkowi. W tej atmosferze wątpliwości i niepewności, jaka towarzyszy końcom epok, potrafił z wielką siłą i zaufaniem inspirować ludzi swoją duchową wiedzą. Dzięki swojej duchowej mądrości i ponadnaturalnym mocom, Rolpe Dordże zyskał wielkie uznanie zarówno w Chinach, jak i Tybecie.

Po powrocie do Tybetu zbudował wiele świątyń i był jednym z nauczycieli młodego Tsongkhapy, który później założył szkołę Gelugpa. Przez resztę życia wiele podróżował. Nauczał i zgromadził wokół siebie licznych uczniów. Spośród nich najzdolniejszym był II Szamarpa, który został następnym dzierżawcą linii.

Po zmianie dynastii w Chinach, Hongwu, pierwszy cesarz dynastii Ming thermos straw bottle, zaprosił go ponownie wraz z innymi wybitnymi lamami. Rolpe Dordże umiejętnie odmówił i nie udał się już kolejny raz do Chin.

Odszedł mając czterdzieści trzy lata. Kiedy umierał, wchodząc w nirwanę słychać było odgłos trzęsienia ziemi i widok tęczy. Jego ciało nie zostało spalone, lecz pochowane w stupie w Tsurphu. Zanim odszedł pozostawił pisemne instrukcje, które umożliwiły odnalezienie jego kolejnej inkarnacji V Karmapy Deszin Sziegpy.